did you know
/ˈdɪdʒuˈnoʊ/
RP: /ˈdɪdʒuˈnəʊ/
ความหมาย: คุณรู้ไหม
d+you→/dʒ/
ข้อผิดพลาด: ออก did ด้วยการปล่อย [d] ชัดเจน แล้ว you เป็นพยางค์อิสระ [ju] เก็บสามจังหวะเน้นและไม่รวมเสียง
เหตุผล: ภาษาไทยเป็นภาษาวรรณยุกต์และไม่มีกฎรวมเสียง d+y เป็น [dʒ] ข้ามคำ ไทยมีเสียงที่ใกล้เคียง [dʑ] ("จ") แต่ไม่ใช้ในการรวมเสียงข้ามคำอัตโนมัติ
แก้ไข: รวม [d] ของ did และ [j] ของ you เป็นเสียงเดียว [dʒ] (คล้าย "j" ใน "jam" อังกฤษ หรือ "จ" ในภาษาไทยที่เปล่งเสียงกลาง): [ˈdɪdʒu] (แบบสบาย ๆ "didja") ต่อ know: [ˈdɪdʒuˈnoʊ] เพียงสองจังหวะเน้น
ข้อผิดพลาด: เก็บวรรณยุกต์และแต่ละพยางค์ชัดเจน
เหตุผล: เวียดนามเป็นภาษาวรรณยุกต์
แก้ไข: ปล่อยวรรณยุกต์ รวม d+y เป็น [dʒ]: [ˈdɪdʒuˈnoʊ]
ข้อผิดพลาด: [d] แข็งแล้ว [ju] ริมฝีปากกลม สองเสียงแยกกัน
เหตุผล: จีนกลางไม่มีการรวม d+y ข้ามคำ
แก้ไข: เน้นเสียงเป้าหมาย [dʒ] และวางที่จุดต่อของ did และ you: [ˈdɪdʒuˈnoʊ]
"Did you know" เป็นสำนวนคลาสสิกที่ใช้เปิดการแบ่งปันข้อเท็จจริงน่าประหลาดใจหรือความรู้ทั่วไป ปรากฏบ่อยมากทั้งในบทสนทนาและงานเขียนสบาย ๆ ทางเสียง มันแสดงหนึ่งในกระบวนการกลืนเสียงที่พบมากที่สุดของภาษาอังกฤษ: เมื่อคำที่ลงท้ายด้วย [d] ตามด้วย "you" (ที่ขึ้นต้นด้วยกึ่งสระ [j]) เสียงทั้งสองรวมเป็นเสียงกักเสียดแทรกเดียว [dʒ] ซึ่งเป็นพยัญชนะเดียวกันกับใน "jump" หรือ "job" คำถาม yes-no นี้กลายเป็น [ˈdɪdʒuˈnoʊ] ในการพูดตามธรรมชาติ ไม่ใช่การสะกด "did-you-know" ผู้เรียนระดับ A2 มักจะรู้ความหมายและไวยากรณ์ของวลีนี้แล้ว แต่การออกเสียงแต่ละคำแยกกันทำให้การพูดของพวกเขาฟังดูเป็นทางการหรือลังเลอย่างไม่เป็นธรรมชาติ เนื่องจากการรวม d+y เดียวกันปรากฏในคำถามในชีวิตประจำวันจำนวนมาก — "did you", "would you", "could you've" — การเชี่ยวชาญที่นี่ให้ผลตอบแทนในแทบทุกคำถาม yes-no ที่ผู้เรียนจะถาม