ผู้พูดภาษาไทย
ข้อผิดพลาด: ออก t ของ "best" ชัดเจนและใช้วรรณยุกต์ของตนเองกับแต่ละคำ แทรกสระระหว่าง fr
เหตุผล: ภาษาไทยเป็นภาษาวรรณยุกต์และหลีกเลี่ยงกลุ่มพยัญชนะหนาแน่น
แก้ไข: ตัด t ออกหมด: [ˈbɛsˈfrɛnd] s ไหลเข้า f โดยตรง fr แน่นไม่มีสระคั่น
best friend
/ˈbɛsˈfrɛnd/
RP: /ˈbesˈfrend/
ความหมาย: เพื่อนสนิท
t ถูกตัดระหว่าง s กับ f
ข้อผิดพลาด: ออก t ของ "best" ชัดเจนและใช้วรรณยุกต์ของตนเองกับแต่ละคำ แทรกสระระหว่าง fr
เหตุผล: ภาษาไทยเป็นภาษาวรรณยุกต์และหลีกเลี่ยงกลุ่มพยัญชนะหนาแน่น
แก้ไข: ตัด t ออกหมด: [ˈbɛsˈfrɛnd] s ไหลเข้า f โดยตรง fr แน่นไม่มีสระคั่น
ข้อผิดพลาด: คง t ชัดและวรรณยุกต์
เหตุผล: เวียดนามเป็นภาษาวรรณยุกต์
แก้ไข: t หาย, s → f: [ˈbɛsˈfrɛnd]
ข้อผิดพลาด: "Besuto furendo" ด้วยสระแทรก
เหตุผล: โครงสร้าง CV ญี่ปุ่น
แก้ไข: t หาย, s → f: [ˈbɛsˈfrɛnd]
"best friend" เป็นตัวอย่างคลาสสิกของ t-elision ในภาษาอังกฤษในวลีนามสองคำที่พบบ่อย กลุ่ม [st + f] ที่ขอบคำถูกทำให้ง่ายลงเป็น [s + f] ให้ [ˈbɛsˈfrɛnd] นี่ไม่ใช่การกร่อนแบบไม่เป็นระบบ แต่เป็นกฎเสียงที่เจ้าของภาษาใช้อัตโนมัติและไม่รู้ตัว กฎนี้ทำงานเมื่อคำที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ + t พบคำที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ และใช้กับวลีทั่วไปหลายร้อยวลี ผู้เรียนที่ออก t ทุกตัวจะฟังดูระมัดระวังและไม่เจ้าของภาษา ผู้เรียนที่ตัด t ในบริบทนี้อย่างสม่ำเสมอจะฟังดูคล่องกว่าอย่างชัดเจน